Przez europejskie magazyny Amazona przetacza się fala protestów, wywołanych odmową wprowadzenia należytych środków bezpieczeństwa i higieny, które pozwoliłyby zapobiec
dalszemu rozprzestrzenianiu się koronawirusa.

26 marca br. ukazał się manifest-list otwarty polskich środowisk naukowych krytykujący aspołeczne rozwiązania proponowane w rządowej „tarczy antykryzysowej” oraz proponujący bardziej pro-społeczne alternatywy. Polecamy go waszej uwadze, ponieważ w wielu punktach jest on zbieżny z ustaleniami Inicjatywy Pracowniczej.

[przeczytaj cały manifest]

Ogłoszony przez rząd plan nowelizacji tzw. „specustawy” przeciwdziałającej epidemii koronawirusa przedstawiony został jako „tarcza” mająca chronić społeczeństwo przed głębokim kryzysem ekonomicznym i społecznym. Tymczasem projekt ten przypomina raczej najostrzejsze polityki „zaciskania pasa” pracowników i pracownic znane nam z kryzysów w latach 2001-2004 i 2009-2013: hojne wsparcie otrzymują pracodawcy, a pracująca większość społeczeństwo ochraniać ma biznes przez obniżki płac i dłuższy czas pracy.

Publikujemy artykuł brytyjskiego kolektywu Angry Workers nt. sytuacji klasy pracującej podczas epidemii koronawirusa.

Koronawirus zaatakował. Poza strachem i paniką (a nawet zaprzeczeniem) wszyscy widzą, że system się chwieje. Co robić w obecnej sytuacji, aby nie wzmacniać państwa i aby społeczeństwo nie było podporządkowane regule maksymalizacji zysków? W jaki sposób działać, nieść pomoc wzajemną, odegrać ważną rolę i doprowadzić do realizacji naszych żądań? Problemem nie jest podnoszenie żądań takich jak np. dochód gwarantowany, czy 100 proc. płacy za okres postoju. Zasadniczą kwestią jest to jak te żądania wyegzekwować?

Włoski związek zawodowy S.I. Cobas (Sindacato Intercategoriale Cobas), od lat organizuje pracowników sektora logistyki, zwłaszcza w regionie północnych Włoch. Jest to związek „oddolny”, co znaczy, że nie należy do żadnej z trzech największych central związkowych w kraju (CGIL, CISL, UIL). S.I. Cobas w latach 90. XX w. organizował pracujących w produkcji, szkolnictwie i ochronie zdrowia w obliczu podporządkowania tradycyjnych związków zawodowych rządowi i korporacjom.

Zwolniono działaczkę Inicjatywy Pracowniczej portierkę Krystynę Wilk. Nastąpiło to zaraz po tym, jak związek powiadomił pracodawcę o zawiązaniu u niego organizacji związkowej, a działaczka wypowiedziała się w mediach w obronie praw pracowniczych portierek. Do sądu pracy został złożony pozew, w którym pełnomocnik zwolnionej zarzuca firmie Hunters Sp. z o.o. nierówne traktowanie ze względu na przynależność związkową i domaga się odszkodowania.

Wesprzyj walkę portierek i portierów: https://zrzutka.pl/awwy4s

Publikujemy komentarz prawny dotyczący przepisów o zaległych urlopach oraz możliwości odwołania zaplanowanego wcześniej urlopu z powodu epidemii.

Komisja Krajowa Inicjatywy Pracowniczej przyjęła stanowisko krytycznie odnoszące się do rządowego planu tzw. "tarczy antykryzysowej". Jak można przeczytać w dokumencie: "Wiele propozycji zawartych w „tarczy” doprowadzi do obniżenia wynagrodzeń, osłabienia związków zawodowych i jeszcze większego podporządkowania pracowników i pracownic pracodawcom." KK krytykuje także m.in.: zbyt niską pomoc dla osób zatrudnionych na umowach śmieciowych, brak uwzględnienia w "tarczy" sytuacji osób bezrobotnych, pozbawionych ubezpieczenia zdrowotnego oraz emerytów i emerytek , a także plany uelastycznienia czasu pracy.

Alternatywą dla rządowych planów jest 10 postulatów, wśród których znalazły się żądania: czasowego zamknięcia zakładów pracy, których działalność nie jest niezbędna w okresie epidemii i wypłacenia ich pracownikom i pracownicom 100% wynagrodzenia, gwarantowany dochód dla osób pozbawionych pracy i powszechne prawo do opieki zdrowotnej, podwyższenie zasiłków dla bezrobotnych oraz wydłużenie czasu ich wypłacania, likwidacji umów śmieciowych, zamrożenia czynszów i opłat za mieszkanie, wstrzymania eksmisji oraz zapewnienia wszystkim darmowego dostępu do podstawowych mediów (prąd, gaz, bieżąca woda, ogrzewanie).

Stanowisko kończy się wezwaniem, aby koszty polityki antykryzysowej nie zostały przerzucone na pracowników i pracownice. Komisja Krajowa przypomina, że "przez ostatnie 30 lat pracodawcy przechwytywali ponad połowę wytwarzanego przez gospodarkę bogactwa w formie zysków" i wskazuje, że "pieniądze na wszystkie wydatki związane z kryzysem można znaleźć w kieszeniach szefów, osób najbogatszych, prezesów i bankierów".

[przeczytaj całe stanowisko]

Stanowisko Komisji Krajowej OZZ Inicjatywa Pracownicza wobec rządowej „tarczy antykryzysowej”

Inicjatywa Pracownicza krytycznie ocenia przedstawiony przez rząd plan „tarczy antykryzysowej”. Zarówno kwota przeznaczona na pomoc, jak i proponowane rozwiązania, są dalece niewystarczające lub wręcz nietrafione. Wiele propozycji zawartych w „tarczy” doprowadzi do obniżenia wynagrodzeń, osłabienia związków zawodowych i jeszcze większego podporządkowania pracowników i pracownic pracodawcom. Kategorycznie przeciwstawiamy się jakimkolwiek obniżkom płac, które są formą przerzucania na pracowników i pracownice kosztów kryzysu wywołanego epidemią koronawirusa.

Komunikat Międzynarodowej Sieci Solidarności i Walki z 18 marca 2020 [link do angielskiej wersji komunikatu]

Rządy na całym świecie podejmują działania przeciwko obecnej pandemii koronaawirusa. Robią to w sposób niekonsekwentny, głównie ze względu na troskę o ochronę interesów pracodawców. W wielu miejscach na świecie następuje to po latach ataków na systemy opieki zdrowotnej i inne usługi publiczne. W niektórych krajach będzie to silniej odczuwalne gdyż, ze względu na spowodowane kolonializmem opóźnienie w rozwoju gospodarczym, są one w znacznie gorszym położeniu by stawić czoła temu wyzwaniu. Nie lekceważymy pandemii ani nie uważamy jej za spisek. Nie akceptujemy jednak polityki "jedności narodowej". Jest ona złudzeniem, które sprawić ma byśmy zapomnieli, że interesy rządzących światem nie są naszymi interesami. Należy przyjąć nadzwyczajne środki i domagać się ich wdrożenia. Nie poddawajmy się jednak decyzjom polityków odpowiedzialnych za te decyzje. Zamiast tego pracujmy wspólnie na rzecz budowy społeczeństwa, które nie stoi na głowie.