List otwarty do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Karola Nawrockiego
w sprawie reformy Państwowej Inspekcji Pracy

Szanowny Panie Prezydencie!

Dziś to od Pana decyzji zależy, czy miliony pracowników otrzymają bardziej skuteczną ochronę swoich praw. Na Pański podpis czeka nowelizacja ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, wzmacniająca PIP w walce z umowami śmieciowymi. Apelujemy o poparcie ustawy. Taka decyzja wzmocni pozycję ludzi pracy wobec nadużyć i bezprawia w miejscu zatrudnienia.  

Polska pobiła w 2025 roku niechlubny rekord w liczbie zawartych umów śmieciowych. Pogłębianie tej patologii to gwarancja utrzymania roli naszego kraju jako zaplecza taniej siły roboczej w Europie. Środowisko biznesowe poddaje polityków silnej presji na rzecz odrzucenia ustawy wzmacniającej Państwową Inspekcję Pracy w walce z uśmieciowieniem zatrudnienia. Uważamy takie działania za krótkowzroczne i skupione jedynie na prywatnych korzyściach. Obrona i forsowanie umów śmieciowych to regres cywilizacyjny w Polsce.

Wyrażamy oburzenie, że premier Donald Tusk próbował sabotować wprowadzenie ustawy o PIP. Nie mamy wątpliwości, że motywacją premiera do złożenia ustawy na ręce prezydenta nie była troska o ludzi pracy, a jedynie wymóg Unii Europejskiej. Nie mamy wątpliwości, że otoczenie Tuska liczy na odrzucenie ustawy rękami Prezydenta RP. Neoliberalni politycy pragną wykorzystać niechęć prezydenta do polityki UE na swoją korzyść i obciążyć Pana skutkami odrzucenia ustawy o wzmocnieniu Państwowej Inspekcji Pracy.

We własnym interesie i w interesie całego społeczeństwa Prezydent RP nie powinien ulegać presji biznesu. Większość naszego społeczeństwa to ludzie pracy — ci, którzy tworzą wartość gospodarczą kraju i codziennie budują jego rozwój. Oczekujemy, że państwo będzie skutecznie chronić nasze prawa.

Dlatego apelujemy: niech stanie Pan po stronie ludzi pracy i podpisze ustawę, która daje szansę na skuteczniejszą ochronę praw pracowniczych.

Oceniamy, że ustawa o PIP, choć osłabiona pod dużą presją biznesową, której uległ rząd Donalda Tuska, obecnie nadal bezsprzecznie stanowi krok w stronę wzmocnienia ochrony pracowników. Nawet osłabiona ustawa zasługuje dziś na podpis, bo dla milionów pracowników oznacza realną, choć wciąż niewystarczającą poprawę.

Weto dla ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oznacza dalszy nieskrępowany rozwój najgorszych patologii, z którymi mierzymy się w zakładach pracy: nadużywanie umów cywilnoprawnych oznacza wydłużony czas pracy, brak stabilności zatrudnienia, ograniczony dostęp do podstawowych praw socjalnych i brak realnej możliwości organizowania się w związkach zawodowych. To problemy, które dotykają milionów ludzi i mają bezpośredni wpływ na jakość życia naszych bliskich. Reforma Państwowej Inspekcji Pracy nie jest kwestią polityczną — jest kwestią elementarnej sprawiedliwości społecznej.

OPZZ Konfederacja Pracy w Handlu: Dino, Kaufland i Biedronka

Związek Zawodowy "Przeróbka"

Zarząd Organizacji Zakładowej w LW Bodanka

Związek Zawodowy MZZP - Zjednoczeni

Komisja Krajowa OZZ Inicjatywa Pracownicza

Wiele napisano już zarówno o przyjętej przez Sejm (11.03.2026) nowelizacji ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy i instrumentach ograniczania praktyk zastępowania umów o pracę śmieciówkami (zob. analizę Zespołu Prawnego OZZ IP), jak i o długim procesie dochodzenia do obecnego kształtu nowelizacji (zob. np. tekst Xaviera Wolińskiego na portalu Krytyki Politycznej). Warto zauważyć, że dyskusja wokół reformy PIP pozwala poruszyć także szerszy temat bieżącej taktyki ruchu pracowniczego. W swojej istocie, ta dyskusja ogniskuje się bowiem wokół kwestii potencjalnych kompromisów i ich granic. Na ile ruch pracowniczy powinien wchodzić w układy z aktorami politycznymi pozostającymi pod wpływem interesów pracodawców? Gdzie leży granica, po przekroczeniu której takie ustępstwa przestają wzmacniać pozycję pracujących, a zaczynają utrwalać istniejące asymetrie sił?

Wywiad z Jurijem Samoiłowem z Niezależnego Związku Zawodowego Górników Ukrainy

Kilkadziesiąt osób reprezentujących organizacje związkowe z 6 państw wzięło udział w konferencji „Nie chcemy być tylko tanią siła roboczą w Europie”, która odbyła się we wtorek 27 września w Warszawie.

We wtorek 27 września, w Warszawie odbędzie się konferencja "Nie chcemy być tylko tanią siłą roboczą w Europie! Niepodległy świat pracy w Ukrainie i Polsce jako fundament sprawiedliwej społecznie UE". Spotkanie odbędzie się w godzinach 16:00-20:00 w sali nr 228 (II piętro) w Domu Pod Orłami (ul. Jasna 1). Poniżej publikujemy szczegółowy opis oraz program wydarzenia.

[Wydarzenie na Facebooku]

Pod koniec września z Warszawy wyruszy Drugi Konwój Pomocy Pracowniczej dla Ukrainy. Inicjatywa odbywa się pod auspicjami Międzynarodowej Związkowej Sieci Solidarności i Walk. Konwojowi towarzyszyć będzie konferencja „Nie chcemy być tylko tanią siłą roboczą w Europie!” dotycząca walk ruchu związkowego w Polsce oraz w Ukrainie na rzecz obrony i wzmocnienia praw pracowniczych, której organizatorem jest OZZ Inicjatywa Pracownicza.

Stanowisko Komiji Krajowej OZZ Inicjatywa Pracownicza przyjęte w dn.  7 sierpnia 2022 r.

Rząd chce utrudnić organizację strajków i zmniejszyć liczbę sporów zbiorowych. Naszą odpowiedzią powinna być wspólna walka o swobodę prowadzenia akcji strajkowych!

W drugiej połowie marca 2018 roku ukończyła swoją działalność Komisja Kodyfikacyjna Prawa Pracy. Niedługo potem rząd ogłosił, że przygotowane przez nią zbiorowe i indywidualne prawo pracy „nie będą w takim kształcie dalej procedowane”. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej ustami swojej szefowej Elżbiety Rafalskiej stwierdziło dalej, że resort przygotuje ocenę skutków regulacji. „Pewne elementy dotyczące czasu pracy” zostaną przedstawione „jako propozycje nowelizacji Kodeksu pracy”. Nie wiadomo, kiedy nowelizacja zostanie zgłoszona ani jak będzie dokładnie wyglądać.

Nie jest tajemnicą, że z propozycji Komisji Kodyfikacyjnej nie były zadowolone ani związki zawodowe, ani organizacje pracodawców. Ujawniony jeszcze przed oficjalnym ogłoszeniem projekt (lub jego fragmenty) wywołał na łamach prasy dość liczne głosy krytyczne.

Chciałbym w tym miejscu poświęcić kilka słów na omówienie przepisów zbiorowego prawa pracy, w tym przede wszystkim kwestii prowadzenia sporu zbiorowego w kontekście postulowanych przez Komisję Kodyfikacyjną zmian. Celem tej analizy jest zaprezentowanie ogólnego kierunku myślenia środowisk prawniczych, jeżeli chodzi o przepisy dotyczące takich problemów jak prawo do strajku, funkcjonowanie związków zawodowych czy przeprowadzanie zwolnień grupowych.

W numerze:

KOMENTARZ REDAKCJI:
– Mamy wszelkie powody aby protestować

Z ŻYCIA ZWIĄZKU:
– Zjazd Roboczy Inicjatywy Pracowniczej
– Feminizm socjalny, nie liberalny!
– Socjalny Kongres Kobiet - postulaty
– 100 złotych to za mało - protesty pracownic i pracowników poznańskich instytucji miejskich
– W Volkswagenie jest wiele problemów, o których się nie mówi - wywiad z KZ w Volskwagen Poznań
– W Bydgoszczy wywalczyliśmy podwyżki w miejskich wodociągach 
– Inicjatywa Pracownicza w 2017 roku
– Czarny piątek - relacja ze strajków i protestów pracowników i pracownic Amazona w Europie
– Żadnych nagród za wyzysk - relacja z akcji "Feedback dla Bezosa"
– Inicjatywa Pracownicza w Danfoss Poland
– Blokada elektrowni i kopalni w Bełchatowie
– PrywARTyzacja - relacja z międzynarodowej branżowej konferencji sektora kultury

ZE ŚWIATA PRACY:
– Protest rodziców, opiekunów i opiekunek oraz osób niepełnosprawnych
– Reforma prawa pracy - trudniejsze strajki, większa elastyczność i koniec demokracji związkowej
– Strajki i protesty pracownicze w Polsce w pierwszej połowie 2017 r.
– Protest lekarzy rezydentów i lekarek rezydentek

DODATEK LOKATORSKI:
– Podsumowanie działań Wielkopolskiego Stowarzyszenia Lokatorów za 2017 rok
– Lublin - jak spółka odpowiedzialna za eksmisje broni swojego dobrego imienia?
– Warszawa - fikcja tanich mieszkań i walka WSL o ogrzewanie kamienic komunalnych

PUBLICYSTYKA:
– Co z tą emeryturą? - Kornelia Piotrowska, Maria Malinowska
– Ciąża w czasach prekariatu - Magdalena Chustecka
– Nie ma co liczyć na łaskę władzy - Jarosław Urbański
– Głośniej o tej reformie - Jakub Grzegorczyk

HISTORIA:
– Marzec 68' - nacjonalizm w służbie władzy
– Stanowisko warszawskich komisji OZZ IP w sprawie 50. rocznicy Marca 68'

KULTURA:
– Anarchistyczny Festiwal Filmowy

ZAGRANICA:
– "Dla bojowego ruchu związkowego nie ma granic" - III spotkanie Międzynarodowej Związkowej Sieci Solidarności i Walk
– Strajk w Volskwagenie w Bratysławie (Słowacja)
– Niemcy: krótszy czas pracy w przemyśle
– Sukces barcelońskich portowców

- Opór operatorów żurawi w słoweńskim porcie Koper

- RPA: Strajki w obronie prawa do strajku

Dorota Gardias – przewodnicząca Federacji Związków Zawodowych (trzeciej największej centrali związkowej w Polsce) – komentując debatę na temat przygotowanych przez Komisję Kodyfikacyjną Prawa Pracy projektów nowych kodeksów pracy, ogłosiła 26 marca na swoim blogu, że „Nowy kodeks pracy nie istnieje!”. Liderka FZZ ubolewa nad tym, że dyskusja o zmianach w prawie pracy „wymknęła się spod kontroli”, a poszczególne rozwiązania (jak np. nowe typy czasowych umów o pracę) omawiane w mediach przez członków i członkinie Komisji, są przedstawiane jako „pewne twarde zapisy projektu, który na pewno wejdzie w życie”. Dorota Gardias przekonuje, że to, co wypracowała KKPP, to tylko „szereg niezobowiązujących rekomendacji”, które mają stanowić podstawę do „prawdziwej” dyskusji w ramach Rady Dialogu Społecznego (forum współpracy rządu oraz reprezentatywnych na poziomie krajowym organizacji pracodawców i związków zawodowych). Tekst kończy uspokajające zapewnienie, że „ostatecznie może się okazać, że żaden z zapisów nie wejdzie w życie”.