21 lipca 2009 r. w Warszawie doszło do pierwszych od kilku lat zamieszek – wokół "odzyskiwania" przez miasto terenu, na którym ustawiła się wielka hala Kupieckich Domów Towarowych. Teren ten śmiało można nazwać najbardziej atrakcyjną działką RP: spory, ładnie zadrzewiony plac w samym centrum stolicy, na zbiegu dwóch arterii – Marszałkowskiej i Świętokrzyskiej – i dosłownie w cieniu Pałacu Kultury.

Wydarzenia pod Kupieckimi Domami Towarowymi przypominały regularną bitwę. Zdesperowani ludzie starli się z policją, zbirami z agencji ochroniarskiej oraz strażą miejską, broniąc w ten sposób swoich interesów. Nic tylko poprzeć taki zryw i uznać, że ideowa lewica powinna się do niego czynnie włączyć, próbując wnieść weń swoje idee oraz edukować protestujących.

Przy okazji wsparcia przez Inicjatywę Pracowniczą protestu kupców na bazarze Banacha rozgorzała dyskusja (m.in. na forach internetowych) na temat tego, czy związek powinien wspierać drobny biznes. Pytanie to wydawało się zasadne, choćby z tego powodu, że jak wiadomo, małe placówki handlowe są często miejscem, gdzie w sposób szczególnie dotkliwy wykorzystuje się ludzi i łamie prawa pracownicze.