Wraz z korona-kryzysem świat wkroczył w nową fazę intensywnej walki klasowej. Bardzo dobrze dokumentuje to mapa (w większości) dzikich strajków związanych z koronawirusem. Międzynarodowa Konfederacja Pracy, jako młoda i bardzo radykalna międzynarodówka związków zawodowych, odpowiedziała na kryzys zgodnie ze swoimi możliwościami. Jednocześnie widzimy, że wciąż istnieje wiele luk w jej organizacji i że bardzo duże strajki mają miejsce z dala od jej struktur i bez wsparcia związków zawodowych. Przesyłamy wyrazy solidarności wszystkim tym zdeterminowanym kolegom i koleżankom. Wasze walki pokazują, że musimy reagować jeszcze szybszym wsparciem i że w nadchodzących miesiącach na syndykalistycznych związkowców z całego świata czeka dużo pracy. W poniższym artykule podsumowujemy działania w sekcjach Międzynarodowej Konfederacji Pracy w ostatnich tygodniach, wtrącając od czasu do czasu kilka słów na temat sytuacji w poszczególnych krajach.

W dniach 28-30 października 2016 r. w Salonikach odbyło się drugie Europejskie Spotkanie Ekonomii Pracowniczej – konferencja poświęcona przeszłości, teraźniejszości i przyszłości samorządności pracowniczej. W spotkaniu wzięło ponad 200 osób reprezentujących spółdzielnie, zakłady pracy przejęte (odzyskane) przez pracowników[1], związki zawodowe, instytucje naukowe i organizacje pozarządowe.

W niedzielę 27 listopada, Lola Gutierrez, członkini sekcji hiszpańskiego związku zawodowego CGT Barcelona w administracji samorządowej Barcelony, została zatrzymana przez grecką policję. Powodem zatrzymania była pomoc kurdyjskiemu uchodźcy w podróży do Barcelony. 8 grudnia Lola została wypuszczona i wróciła do Barcelony, Za pomoc uchodźcy wciąż grozi jej od 5 do 10 lat więzienia za "pomoc osobie spoza Wspólnoty (Europejskiej) w opuszczeniu kraju". W obronie Loli w całej Europie odbyły się protesty i akcje solidarnościowe, które wsparła także Inicjatywa Pracownicza. Poniżej publikujemy tłumaczenie podziękowań od Loli za międzynarodową solidarność oraz napisane przez nią podsumowanie wydarzeń i dziękujemy wszystkim za udzielone wsparcie.

W dniach 22-23 października br. odbyło się coroczne spotkanie Czarno-Czerwonej Koordynacji (Red-Black Coordination - RBC). Jest to sieć zrzeszająca alternatywne, niehierarchiczne, anarchosyndykalistyczne  związki zawodowe, do której OZZ IP należy od 2010 roku. Poniżej publikujemy relację ze spotkania.

W odpowiedzi na międzynarodowy apel, który otrzymaliśmy od zaprzyjaźnonego związku z Grecji ESE (Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση) i publikujemy poniżej, oraz dostrzegając bezpośrednią analogię z bieżącą sytuacją sprzątaczek w Polsce (link), sympatyczki i sympatycy Warszawskiej Komisji Środowiskowej OZZ „Inicjatywa Pracownicza” oraz Alternatywy Socjalistycznej przeprowadzili w piątek 19 września 2014 r. pikietę protestacyjną pod grecką ambasadą w Warszawie. Podczas akcji rozwinięto przed budynkiem specjalnie przygotowany z tej okazji transparent, wznoszono hasła wyrażające solidarność ze zwolnionymi pracownicami greckiego ministerstwa gospodarki i odczytano list protestacyjny, który następnie wręczono pracownikom ambasady.

Przetłumaczyliśmy film „Zdrowie w kryzysie”, prezentujący walkę w greckim szpitalu przeciwko pogarszającej się sytuacji pracowników oraz dewaluacji publicznej służby zdrowia. Zapraszamy do obejrzenia filmu i lektury poniższego wstępu.

Otrzymaliśmy list od zaprzyjaźnionej z Inicjatywą Pracowniczą grackiej organizacji anarcho-syndykalistycznej ESE wzywający do wspólnej akcji 11 lutego. Wówczas to w całej Grecji planowane są protesty solidarnościowe z prowadzącymi głodówkę 300 migrantami.

Dziś rano rozpoczął się w Grecji kolejny strajk generalny, w którym bierze udział ok. jednego miliona pracowników. W miastach zamknięto większość instytucji i nie działa transport publiczny, co utrudnia ludziom dotarcie na protesty. O północy wstrzymano też cały transport lotniczy i morski. Niepokoje społeczne, będące wynikiem głębokiego kryzysu ekonomicznego i politycznego, trwają nieprzerwanie w Grecji od końca 2008 roku.

23 grudnia w Atenach dwóch nieznanych sprawców zaatakowało działaczkę niezależnego związku zawodowego i oblało ją kwasem chlorowym. Konstanina Kouneva znajduje się obecnie w szpitalu w stanie krytycznym. Jest w śpiączce. Straciła jedno oko.

Przez kilka dni młodzież grecka wyładowywała swój gniew na ulicach. Był to gniew przeciwko policji, która z zimną krwią zamordowała piętnastoletniego chłopca. Gniew ten skierowano także wobec klasy politycznej i tym wszystkim partiom, które opanowały korupcja i nepotyzm.

12 grudnia o g. 17.00 pod ambasadą Grecji w Warszawie zorganizowano zwołaną naprędce pikietę solidarnościową pod hasłem "Ateny-Warszawa - wspólna sprawa". Wzięli w niej udział m.in. członkowie i członkinie LA, ZSP, WRS, WGA i Warszawskiej Komisji Środowiskowej Inicjatywy Pracowniczej – razem ponad 20 osób

Wywiad z Yannisem, sekretarzem międzynarodowym greckiego związku zawodowego ESE, zaprzyjaźnionego z Inicjatywą Pracowniczą.

Morderstwo 15-latka przez policję, strajk generalny, strajk głodowy w więzieniach, protesty nauczycieli i uczniów – Grecja w ostatnich tygodniach nie przestaje płonąć. Dlaczego strajk generalny to nie tylko walka o przywileje socjalne?  Dlaczego całe społeczeństwo greckie wychodzi na ulice protestować przeciwko brutalności policji.

W Grecji od kilku dni trwają zamieszki. Ruch anarchistyczny i syndykalistyczny podjął szereg akcji solidarnościowych, popierających protesty w tym kraju. W Polsce do akcji doszło między innym w Warszawie przed Ambasadą Grecji i na Międzynarodowych Targach Poznańskich, gdzie trwa ONZ-etowska Konferencja Klimatyczna (więcej czytaj na www.rozbrat.org i www.pl.indymedia.org). Do akcji solidarnościowej, współorganizowanej przez Inicjatywę Pracowniczą, dojdzie także na Śląsku. W całej Europie odbyły się protesty pod greckimi placówkami dyplomatycznymi, niekiedy dochodziło do ich okupacji. W Madrycie akcje solidarnościową zorganizował zaprzyjaźniony z IP związek zawodowy CGT.  

Na przełomie roku 2007/2008 doszło do ogólnokrajowego strajku generalnego w Grecji. Doszło do największych od  lat demonstracji. Grecy protestowali przeciwko rządowym planom wprowadzenia reformy emerytalnej, która znacznie wydłużałaby długość pracy. 12 grudnia 2007, podczas pierwszego strajku generalnego, w Grecji nie pracował praktycznie nikt.