Poznańskie komisje prowadzące rozmowy z Miastem w sprawie podwyżek na 2024 r., odrzuciły propozycję wzrostu płac o 350 zł. Żądają najmniej 900 zł brutto miesięcznie / osobę, ponad to, co wynika ze wzrostu płacy minimalnej od 1 stycznia nadchodzącego roku.

Przychodzimy na Radę Warszawy jako pracownicy i pracownice, mieszkańcy i mieszkanki miasta, bo domagamy się wyższych płac i niższych czynszów. Mamy dość polityki oszczędności i cięć, na której tracimy my, a zarabiają najbogatsi. Wzywamy władze Warszawy do podniesienia wynagrodzeń w sektorze publicznym — tak, żeby nasze pensje wystarczały na życie w mieście, na rzecz którego codziennie pracujemy. Wzywamy władze Warszawy do spełnienia swojego obowiązku i rozwiązania problemów mieszkaniowych — celem polityki mieszkaniowej miasta powinno być dobro mieszkańców, nie zyski elit. Razem, solidarnie będziemy walczyć o lepsze warunki życia dla Warszawy.

POSTULATY PRACOWNICZE:

Nasza sytuacja jako pracowników i pracownic sektora kultury oraz personelu niepedagogicznego samorządowych instytucji z roku na rok staje się coraz gorsza. Jesteśmy jednymi z najmniej zarabiających grup w Warszawie.  Pełnimy ważną społeczną funkcję i posiadamy rzadkie, specjalistyczne umiejętności, jednak nasze wynagrodzenia nie pozwalają  na godne życie.  Nasze wynagrodzenia zasadnicze są niższe od obowiązującej płacy minimalnej.  Już dzisiaj ze szkół i teatrów  odchodzą doświadczone i wartościowe osoby. Wobec radykalnego wzrostu kosztów życia w Warszawie poprawa płac i warunków pracy pracownic i pracowników niepedagogicznych oraz osób zatrudnionych w sektorze kultury w instytucjach samorządowych musi stanowić priorytet dla rządzących miastem.

Dlatego domagamy się:

1. Podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego wszystkich pracowników i pracownic stanowiących personel niepedagogiczny oraz pracowników i pracownic kultury, których to dotyczy, w samorządowych instytucjach oświaty i kultury do wysokości płacy minimalnej z dniem 1 stycznia 2024 r.
2. Wprowadzenia dodatku specjalnego z tytułu opieki nad niepełnosprawnymi dziećmi i młodzieżą, uczęszczającymi na zajęcia dydaktyczno wychowawcze w wysokości 20%.
3. Wprowadzenia corocznej waloryzacji wynagrodzeń zasadniczych personelu niepedagogicznego oraz pracowników kultury, których to dotyczy, w wysokości  odpowiadającej procentowemu wzrostowi minimalnego wynagrodzenia za pracę.
4. Podwyższenia wynagrodzeń zasadniczych pracowników i pracownic zarabiających powyżej płacy minimalnej (stanowiących m.in. personel administracyjny, producencki, techniczny, merytoryczny, konserwatorski) w instytucjach kultury podległych miastu stołecznemu Warszawa o 30%. Tyle bowiem według danych GUS wyniosła skumulowana inflacja w latach 2021 - 2023. 
5. Zaprzestania praktyki włączania dodatków (premii regulaminowych, stawek za określone obowiązki służbowe, dodatku za „wysługę lat”) do wynagrodzenia w celu uniknięcia podwyższania płacy minimalnej.  

POSTULATY LOKATORSKIE:

Ostatnie dwadzieścia lat pozostawiło nas bez złudzeń — polityka mieszkaniowa prowadzona przez warszawski samorząd służy bogaceniu się elit i deweloperów, zamiast zapewniać godne życie mieszkańcom i mieszkankom stolicy. Reprywatyzacja kolejnych budynków komunalnych czy prywatyzacja warszawskiej sieci ciepłowniczej ukazuje, że miasto aktywnie umożliwia prywatnym inwestorom zarabianie na najuboższych. Na krzywdzie lokatorów i lokatorek zasobu gminnego zarabia również poprzez zmuszanie ich do odpracowywania długów narosłych wskutek podnoszenia cen czynszów oraz niewywiązywania się z obietnic podłączania kolejnych budynków do centralnego ogrzewania — przez co lokatorzy i lokatorki zmuszone są ogrzewać mieszkania grzejnikami elektrycznymi. W zasobie Towarzystwa Budownictwa Społecznego budynki również nie są remontowane, a protokoły zdawczo – odbiorcze przy nabyciu partycypacji na rynku nie uwzględniają rzeczywistej kondycji lokali. Starsze bloki wymagają konkretnych napraw, ale mimo przepisów nakładających na spółki obowiązek dbania o zasoby, wymagane czynności nie są przeprowadzane. Pracownicy warszawskiego samorządu nie mogą dłużej przedkładać zysku ponad dobrostan i bezpieczeństwo mieszkańców i mieszkanek Warszawy!

Dlatego domagamy się:

1. Podłączania do centralnego ogrzewania kolejnych budynków zawierających mieszkania zasobu gminnego, a także podnoszenia standardów lokali komunalnych poprzez odpowiednią termoizolację oraz odnawianie instalacji kanalizacyjnych i elektrycznych.
2. Obniżenia czynszów proporcjonalnie do kryterium dochodowego. Zaprzestania wpędzania lokatorów i lokatorek w długi — oddłużenia lokatorów oczekujących na przydział do mieszkań socjalnych, zmuszonych uiszczać tzw. czynsz karny.
3. Wprowadzenia zmian w systemie gospodarowaniem odpadami. Zaprzestania naliczania opłat od gospodarstwa domowego i zmianę systemu na opłaty proporcjonalne do liczby lokatorów i lokatorek.
4. Renowacji warszawskich pustostanów i intensywnego poszerzania zasobu gminnego. Priorytetyzowania budowy mieszkań komunalnych i socjalnych, względem mieszkań TBS. Wypełnienia w następnym roku obietnicy Rafała Trzaskowskiego o budowie 1500 mieszkań rocznie. 
5. Wyciągnięcia konsekwencji za niewłaściwe gospodarowanie mieniem TBS – w tym braku przejrzystości odnośnie spłat kredytów przez spółkę; braku koniecznych napraw; przeznaczania funduszy uzyskanych z wynajmu miejsc parkingowych, lokali użytkowych oraz przestrzeni pod paczkomaty na cele inne, niż określone w Ustawie.

Warszawska Międzyzakładowa Komisja Personelu Niepedagogicznego OZZ Inicjatywa Pracownicza

Komisja Zakładowa OZZ Inicjatywa Pracownicza przy Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera

Komisja Zakładowa OZZ Inicjatywa Pracownicza przy Teatrze Studio

Komisja Zakładowa OZZ Inicjatywa Pracownicza przy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

Warszawskie Koło Młodych Inicjatywy Pracowniczej

Warszawskie Stowarzyszenie Lokatorów

Mieszkanki i Mieszkańcy Zasobów TBS Warszawa Północ

1 grudnia na spotkaniu z Wiceprezydentem Poznania Jędrzejem Solarskim związkom zawodowym przedstawiono propozycję podwyżek na rok 2024 w łącznej wysokości 200 zł brutto. Jest to najgorsza propozycja od wielu lat. Jej wysokość oznacza (wobec przewidywanej inflacji) spadek realny wynagrodzeń pracowników placówek finansowanych przez samorząd Miasta Poznania.

Polski Amazon ogłosił 2 sierpnia 2023 r. podwyżki na ten rok. Mają obowiązywać dopiero od października. Mimo wysokiej inflacji jest to pierwsza podwyżka w tym roku, gdyż Amazon dokonuje przeglądu płac i ogłasza jego wyniki w trzecim kwartale. Do tego jest skandalicznie niska.

Jako związek zawodowy działający w polskim Amazon jesteśmy oburzeni proponowanymi stawkami za tak ciężką pracę. Osoba zatrudniona na stanowisku pracownika magazynowego (zdecydowana większość załogi) ma zarobić 26 zł brutto/h. Po roku stażu będzie to 26,50 zł, a po dwóch 27,50. Oznacza to, że podstawa wynagrodzenia będzie niemal równa płacy minimalnej, która przy umowie o pracę ma wynieść 4242 zł, a od 1 lipca – 4300 zł.

W Amazonie jest trzymiesięczny okres rozliczeniowy, a wymiar czasu pracy za kwartał styczeń — marzec to 504 godzin, kwiecień — czerwiec 488, lipiec — wrzesień 520 i październik — grudzień 496. W drugim kwartale roku pracownicy mogą więc zarobić średnio 4229 zł, a to już mniej niż płaca minimalna. Amazon przesłał do pracowników wiadomość „Miesięczna pensja brutto z uwzględnieniem premii specjalnej za obecność wyniesie od 5023 złote (0-12 miesięcy) do 5313 złotych (powyżej 24 miesięcy)” - co znaczy, że średnio bez premii pensja wyniesie 4269,55 gr — czyli niemal tyle, ile płaca minimalna. Nie licząc ustawowego dodatku za pracę nocną czy za nadgodziny, 15-procentowa premia za obecność jest jedyną dodatkową częścią składową wynagrodzenia. Wystarczy raz w miesiącu spóźnić się ponad 5 minut i premia spada do 10 proc. Dwa dni nieobecności oznaczają 5 proc. premii, więcej niż dwa — premia przepada.

Amazon szoruje po dnie. Od 2014 r., od kiedy Amazon wszedł do Polski, wynagrodzenia nigdy nie były tak niskie (w odniesieniu do płacy minimalnej). Korporacja sama ogłosiła, że jej ambicją jest zapewnienie, aby wynagrodzenie było „porównywalne z wynagrodzeniami obowiązującymi na podobnych stanowiskach występującymi na rynku”.

Po raz kolejny boleśnie przekonujemy się, że globalne korporacje oszczędzają i zarabiają na pracownikach i pracownicach w Polsce. Pomaga im w tym brak realnego prawa do strajku, które ogranicza wymóg referendum z absurdalnym progiem 50% frekwencji (liczone dla całej spółki). Liczne umowy agencyjne i umowy czasowe powodują, że wiele osób boi się działać. Zarabiamy najmniej spośród wszystkich pracowników Amazon w Europie, wykonując taką samą pracę, jak nasi odpowiednicy z Niemiec, Wielkiej Brytanii, a nawet Czech i Słowacji. W większości obsługujemy klientów z zagranicy, głównie z Niemiec. Mamy dość bycia tanią siłą roboczą!

Nasz związek tkwi w zawieszonym sporze zbiorowym, w którym jedynym żądaniem był wzrost płacy o 6 zł. Przeprowadziliśmy wiele działań: od petycji, po rokowania z przedstawicielami spółki, mediacje z udziałem mediatora, pikiety, akcje ulotkowe, wreszcie referendum (więcej na ten temat).

W referendum, w zdecydowanej większości za strajkiem, zagłosowało 4978 osób. To jednak za mało, aby było ono ważne. Stało się tak głównie dlatego, że Amazon zablokował dostęp do połowy magazynów działacz(k)om związkowym, którzy mieli przeprowadzić głosowanie. W naszej ocenie było to przestępstwo, trwają postępowania prokuratorskie w kilku województwach. Nasz związek zawodowy, Inicjatywa Pracownicza, zrzesza ponad 1000 osób zatrudnionych w Amazon i jest największym związkiem w korporacji, ale to wciąż za mało, by doprowadzić do zmian. Potrzebne jest większe zaangażowanie każdego z nas.

Dramatycznie niskie płace powodują, że wielu pracowników z dłuższym stażem, którzy mają umowy na czas nieokreślony, samemu odchodzi, i trudno nie odnosić wrażenia, że o to Amazonowi chodzi. Ci, którzy mają luksus pójścia na zwolnienie lekarskie, gdy są chorzy, nie są mile widziani. Pracownik agencyjny lub na umowie na czas określony jest też pod dużo większą presją, jeśli chodzi o wykonywanie norm, co niszczy ich zdrowie fizyczne i psychiczne. Nieustannie rosną wymagania odnośnie do tempa pracy, o czym donoszą media (105 paczek na godzinę, a wymagania wciąż rosną. Relacje zwolnionych pracownic Amazona. „Jak chomik w kołowrotku”).

Amazon podpisuje co roku aneksy do umów z każdym z ok. 20 tys. pracowników. Choć podwyżki są dla wszystkich takie same, odgórnie ustalone, nie określa ich ani regulamin wynagradzania, ani żaden inny formalny dokument. W ten sposób Amazon bezczelnie obchodzi rokowania zbiorowe z przedstawicielami załogi, jakimi są organizacje związkowe. Odnośnie do wynagrodzeń nic z nimi nie ustala.

W dniu podwyżek w magazynie Amazon pod Wrocławiem manager rozdawał „złote smycze” dla osób, które pracowały najszybciej. Żadnymi tandetnymi gadżetami nie najedzą się pracownicy ani ich rodziny.

OZZ Inicjatywa Pracownicza przy Amazon Fulfillment Poland

Związek zawodowy Inicjatywa Pracownicza, który dziś reprezentuje ponad tysiąc osób zatrudnionych przez Amazon w Polsce, wszedł w formalny spór zbiorowy w lipcu 2022 r. Związek postulował wzrost wynagrodzeń o 6 zł do godziny pracy. Wcześniejsza petycja podpisana przez 2777 osób nie doprowadziła do oczekiwanych podwyżek. Dzień przed negocjacjami w sierpniu, Amazon podniósł płace o 1,50 zł. Wywołało to niezadowolenie wśród załogi. Rokowania i wrześniowe mediacje z udziałem mediatora zakończyły się jednak fiaskiem.

Działając zgodnie z ustawą rozwiązywaniu sporów zbiorowych, Inicjatywa Pracownicza przystąpiła do referendum strajkowego. Od października do grudnia 2022 r. związkowcy zbierali bez przeszkód głosy w sześciu magazynach. Głosowało tysiące osób. Na początku 2023 r. Amazon ograniczył związkowcom dostęp do kolejnych magazynów, nie wyrażając zgody na referendum na kantynach. Związkowcy nie mogli wejść do zakładów pracy. Inicjatywa Pracownicza stanowczo oceniła to za niezgodne z prawem utrudnianie sporu zbiorowego i zorganizowała protesty przed magazynami. Posłowie złożyli zawiadomienia do prokuratury dot. podejrzenia popełnienia przestępstwa. W kwietniu 2023 r. Prokuratura w Świebodzinie zdecydowała się wszcząć śledztwo. Podsumowujemy wyniki głosowania oraz działania, które podejmował nasz związek w tym czasie.

W miesiącu marcu nasze organizacje związkowe w zakładach Cegielskiego i Poznańskim Zespole Żłobków podpisały – wraz z innymi związkami zawodowymi – porozumienia płacowe. Pracownicy zyskali od 400 do 600 zł brutto.

W lutym br. komisja Inicjatywy Pracowniczej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu wsparła protest płacowy personelu administracyjnego i obsługi. Protest zakończył się 3 marca podpisaniem porozumienia pomiędzy władzami uczelni a organizacjami związkowymi. Poniżej przedstawiamy omówienie walki o podwyżki na UMK przygotowane przez prezydium komisji Inicjatywy Pracowniczej działającej na uczelni.

Pod koniec stycznia do Inicjatywy Pracowniczej dołączyli pracownicy Orlen Serwis - spółki realizującej naprawy i prace remontowe rafinerii w Płocku, Jedliczach i Trzebini. Bezpośrednim powodem powstania nowego związku w firmie były kwestie płacowe.

W Ośrodku „Brama Grodzka – Teatr NN” od 18 listopada 2022 trwa spór zbiorowy. Głównym postulatem związkowców jest wzrost wysokości wynagrodzeń.

Zgodnie z informacjami Wydziału Kultury Urzędu Miasta Lublin oraz działu księgowego samego Ośrodka, średnie wynagrodzenia pracowników i pracownic Bramy są najniższe spośród wszystkich miejskich instytucji kultury w Lublinie. Tego samego nie można powiedzieć o wynagrodzeniu dyrektora zarządzającego tą instytucją, którego wynagrodzenie nie odbiega od średniej.

Zdaniem dyrektora pracownicy podwyżkę już otrzymali, jednak 200 złotych brutto na etat przyznane uchwałą budżetową Miasta Lublin na rok 2022 otrzymała jedynie połowa zatrudnionych. Kryteria jej przyznawania były zupełnie arbitralne i zależne wyłącznie od uznania dyrektora, który twierdzi, że kieruje się „intuicją”.

Taka retoryka wpisuje się w szerszą politykę zarządzania „Bramą Grodzką”, brak w niej jakiejkolwiek transparentności i obiektywizmu. Obowiązujący regulamin wynagradzania jest nieaktualny i wręcz niezgodny z prawem (nie uwzględniono w nim między innymi wzrostu wysokości minimalnego wynagrodzenia od 2017 roku). Ten sam problem dotyczy również regulaminu organizacyjnego, który nie był aktualizowany od 22 lat. Dokument milczy na temat działających zespołów i jednostek organizacyjnych, lecz pełno w nim odniesień do działów, które już dawno nie funkcjonują.

Z pracownicami i pracownikami zrzeszonymi w OZZIP podjęto rokowania, w których toku odbyło się dotychczas jedno spotkanie. Przedstawiciele związku usłyszeli, że brakuje środków na podwyżki, a winę za to ponosi miasto. W reakcji na taką argumentację dyrektora delegacja kilkunastu pracowników, wraz z przedstawicielką Komisji Krajowej, oraz kilkoma osobami z warszawskich komisji Inicjatywy Pracowniczej, wybrało się 15 grudnia na posiedzenie rady miasta, domagając się odpowiedzi bezpośrednio od prezydenta.

Wejście osób w czerwonych kamizelkach na salę w trakcie toczącej się dyskusji o budżecie wywołało niemałe zamieszanie, a po krótkiej wymianie zdań z jednym z radnych udzielono głosu Alicji Magierze — pracownicy Ośrodka i członkini prezydium komisji zakładowej. Na tle transparentu „Pełna kultura — puste konta” zwięźle i konkretnie nakreśliła politykom problemy, z jakimi spotykają się osoby zatrudnione w jednej z najbardziej szanowanych i zasłużonych instytucji kultury w Lublinie. W swojej wypowiedzi podkreśliła ogrom pracy, jaką wykonują, między innymi przygotowując materiały, z których korzystają ich lepiej wynagradzani koledzy. Sami radni otrzymali od pracownic i pracowników listę postulatów już tygodnie temu.

Odpowiedź Krzysztofa Żuka, prezydenta miasta Lublina była zdawkowa, wymijająca i wręcz obraźliwa dla zgromadzonych pracowników. Zanim przeszedł do omawiania problemu braku papieru toaletowego w miejskich jednostkach budżetowych, zdążył zarzucić przemawiającej rozemocjonowanie i odesłał związkowców z powrotem do dyrektora. Podkreślił, że miasto bardzo docenia pracę zespołu Bramy Grodzkiej, ale nie zamierza z nimi rozmawiać o podwyżkach, bo to nie jego problem.

Podczas gdy urzędnicy kontynuują przerzucanie się odpowiedzialnością za bałagan w lubelskiej kulturze, związkowcy przygotowują się na ciąg dalszy rokowań i planują kolejne działania. Niedawno swoje poparcie dla ich postulatów wyraził w liście zespół Warsztatu Kultury w Lublinie, co jest początkiem współpracy między pracownicami i pracownikami kultury na lokalnym poziomie.

W wyniku porozumienia Inicjatywa Pracownicza zakończyła spór zbiorowy z władzami Wrocławia i dyrekcją Miejskiego Centrum Usług Społecznych. Przypomnijmy, domagaliśmy się:

1. Podwyżki 1000 złotych brutto dla grupy opiekunów i pokojowych

2. Poprawy wyposażenia w DPS

3. Do czasu wejścia w życie realnej podwyżki: dodatku 10 procent pensji za pracę w okrojonym składzie

W czwartek 20.10. Inicjatywa Pracownicza wniosła pod obrady miejskie związkowy projekt uchwały z naszym żądaniem podwyżki pensji o 1000 złotych brutto. Potrzeba głosowania oddolnej uchwały wymogła na radnych by skonfrontowali się z realiami pracy we wrocławskich DPS-ach. W imieniu naszej komisji, opiekun DPS Andrzej Gryglewicz zilustrował główne argumenty za potrzebą takiej podwyżki. Przypominamy, mimo niezwykle wymagającej pracy opieki, pensje opiekunów w DPS-ach należą do najniższych nie tylko w samorządzie, ale w całym kraju. W latach 2019 – 2021 nasze pensje były praktycznie zamrożone na poziomie 2500-2700 złotych.

7 września odbyły się mediacje z udziałem mediatora wyznaczonego przez ministerstwo pracy. Amazon nie zgodził się na postulowane przez nas podniesienie wynagrodzeń. Poinformował za to o zwolnieniu chronionego działacza związkowego, Przemysława Wolnowskiego. Wolnowski jest drugą osobą z Inicjatywy Pracowniczej w Amazonie, która w ostatnim czasie została zwolniona z naruszeniem przepisów.

 W czwartek 28 lipca komisja Inicjatywy Pracowniczej działająca w Avon Distribution podpisała porozumienie kończące spór zbiorowy trwający od 17 listopada ub.r. Co udało się osiągnąć?

Działające w spółce Agora związki zawodowe - NSZZ "Solidarność" oraz Inicjatywa Pracownicza - wywalczyły dodatki inflacyjne dla pracowników i pracownic spółki.

Od października 2021 r. Inicjatywa Pracownicza działa w polskim oddziale korporacji LafargeHolcim – największego producenta rozwiązań budowlanych na świecie. Przez ostatnie 10 miesięcy, kolegom z nowej komisji udało się wywalczyć istotne podwyżki wynagrodzeń oraz stać się najliczniejszym związkiem w firmie.