W czerwcu bieżącego roku sukcesem zakończyły się negocjacje płacowe prowadzone z pracodawcami przez kilka organizacji Inicjatywy Pracowniczej z Poznania. W zakładach H. Cegielski – Poznań SA podwyżki wyniosą w tym roku łącznie 450 zł do wynagrodzenia zasadniczego dla każdego pracownika; w żłobkach i instytucjach kultury od 150 zł do 400 zł.

W zakładach Cegielskiego w marcu br. rozpoczął się spór zbiorowy, w który weszły wszystkie działające na terenie przedsiębiorstwa związki zawodowe, w tym Inicjatywa Pracownicza. Po podpisanym 31 marca protokole rozbieżności rozpoczęły się dwumiesięczne mediacje, które skutkowały podpisaniem porozumienia 5 czerwca. W jego wyniku pracownicy HCP otrzymali podwyżki do wynagrodzenia zasadniczego w dwóch transzach: od 1 czerwca 250 zł brutto, a od 1 sierpnia dodatkowo średnio 200 zł brutto. Strony uzgodniły też, że spotkają się w październiku 2025 roku w celu omówienia sytuacji finansowej spółki i ewentualnych podwyżek. Zarówno poziom płac, jak i sytuacja finansowa firmy (poziom zatrudnienia ciągle spada) sprawia, że w Cegielskim dochodzi do systematycznych wystąpień załogi. Przypomnijmy, że w kwietniu ubiegłego roku doszło do przerwania pracy i półgodzinnego wyjścia pracowników przed zakład. Podobna manifestacja odbyła się w 2020 roku.

W instytucjach i zakładach finansowanych z budżetu miasta Poznania negocjacje płacowe podejmowane są co roku. Wiąże się to z otwartymi protestami, na które decydują się pracujący. W 2021 roku przed ratuszem protestowały pracownice żłobków, w zeszłym roku komisje działające w zakładach i instytucjach finansowanych z budżetu miasta odmówiły na znak protestu podpisania porozumienia płacowego na 2024 rok i wydały odpowiednie oświadczenie. Chodziło przede wszystkim o nieodpowiedni tryb prowadzonych negocjacji płacowych. Sam brak porozumienia nie miał negatywnych skutków dla pracowników.

Przypomnijmy, że rok temu (od 1 lipca 2024 r.) w ramach rządowego programu: „dofinansowanie wynagrodzeń pracowników jednostek organizacyjnych pomocy społecznej w postaci dodatku motywacyjnego na lata 2024–2027” najniżej zarabiający, czyli pracownice żłobków i domów opieki społecznej, otrzymały „z urzędu” miesięcznie o 1000 zł brutto więcej. Nie wiadomo jednak, jak wyglądać będą wynagrodzenia w tym sektorze po 2027 roku, tzn. czy rząd podtrzyma funkcjonowanie ww. programu. 

W zeszłym roku władze miasta przeznaczyły na podwyżki dla pozostałej części pracowników tzw. budżetówki od 1 lipca 300 zł brutto. Wybuchł wtedy skandal w związku z nierównym traktowaniem różnych grup zawodowych finansowanych ze środków publicznych (niepewne podwyżek były długo też pracownice żłobków i DPS). Szeroko rozpisywała się na ten temat poznańska prasa. 

W tegorocznych negocjacjach płacowych z miastem wzięły udział cztery nasze komisje: przy Poznańskim Zespole Żłobków, przy Centrum Kultury Zamek, przy Poznańskim Centrum Dziedzictwa oraz Komisja Międzyzakładowa przy Teatrze Ósmego Dnia reprezentująca też m.in. Galerię Miejską „Arsenał”, oraz Estradę Poznańską. 26 czerwca podpisano porozumienie, które przewiduje wzrost wynagrodzenia zasadniczego pracowników kwotowo lub procentowo (w zależności od zakładu pracy i ustaleń między pracodawcami i związkami zawodowymi) od 150 do 400 zł w przeliczeniu na jeden etat od 1 lipca 2025 roku. Negocjacje z pracownikami oświaty prowadzone są oddzielnie w związku z innym trybem finansowania szkół (subwencja).

Opracował Jarosław Urbański

19 września zarząd Miasta Poznania przedstawił komisjom OZZ Inicjatywa Pracownicza projekt porozumienia płacowego dotyczącego podwyżek od lipca 2024 rok (czyli z wyrównaniem). Dzień później doszło do spotkania z władzami samorządowymi. Po nim komisje IP postanowiły odrzucić przedstawioną propozycję porumienienia z kilku zasadniczych powodów, o których piszą w swoim stanowisku. Związek domaga się wyższego wzrostu wynagrodzeń.

Poznańskie komisje prowadzące rozmowy z Miastem w sprawie podwyżek na 2024 r., odrzuciły propozycję wzrostu płac o 350 zł. Żądają najmniej 900 zł brutto miesięcznie / osobę, ponad to, co wynika ze wzrostu płacy minimalnej od 1 stycznia nadchodzącego roku.

1 grudnia na spotkaniu z Wiceprezydentem Poznania Jędrzejem Solarskim związkom zawodowym przedstawiono propozycję podwyżek na rok 2024 w łącznej wysokości 200 zł brutto. Jest to najgorsza propozycja od wielu lat. Jej wysokość oznacza (wobec przewidywanej inflacji) spadek realny wynagrodzeń pracowników placówek finansowanych przez samorząd Miasta Poznania.

Poznańskie organizacje zakładowe zrzeszone w Inicjatywie Pracowniczej odrzucił Porozumienie płacowe zaproponowane przez miasto, solidaryzując się z najniżej zarabiającymi. Zostali oni tym razem w nim pominięci. IP protestuje przeciwko ogromnym dysproporcjom płacowym.

Z wielkim smutkiem informujemy, że w ostatnich dniach odeszły dwie wspaniałe członkinie naszego związku, Mirosława Gulińska i Lidia Pecyna. Obie były aktywnymi członkiniami Komisji Inicjatywy Pracowniczej przy poznańskich żłobkach. Pracowały w placówce nr 3, Czerwony Kapturek, przy ul. Klonowica w Poznaniu.

Mirka przez dziesięciolecia pracowała w żłobku - jeszcze przed transformacją ustrojową. Na własnej skórze odczuła zmiany w warunkach pracy w sektorze opiekuńczym. Zwłaszcza krytycznie podchodziła do masowych cięć i likwidacji żłobków w latach 90. Mówiła o tym w filmie Magdy Malinowskiej "Strajk Kobiet trwa", w którym wystąpiła wraz z jej córką Kasią, również działaczką Inicjatywy Pracowniczej, Lidką i innymi koleżankami ze związku (zobacz film). Mirka była zawsze uśmiechniętą, ciepłą, pełną godności i humoru osobą.

Lidka również długie lata poświęciła opiece nad dziećmi. Tak wspominają ją koleżanki z pracy: "Lidka była wspaniałą koleżanką. Wszystkie dziewczyny ją chwaliły, że dobrze się z nią pracuje, bardzo pomysłowa i pracowita" oraz "Lidka była pomocna, szczera, do tańca i różańca, dla dzieci serce na dłoni, przegadałyśmy wiele godzin i miało to tak trwać... śmiałyśmy się razem, płakałyśmy razem. Nie musiała mówić o sobie, Lidka słuchała innych, nigdy się nie wywyższała, nie lubiła "lukrowania". Pamiętam jej słynne smsy: "jestem na rynku Łazarskim, komu kupić szparagi?". Rozumiałyśmy się bez słów".

Mirka i Lidka angażowały się w życie związku - były na zebraniach czy protestach przed Urzędem Miasta. Brały udział w słynnej blokadzie torów tramwajowych, gdy na ul. Półwiejskiej w Poznaniu pikietujące usiadły na torach tramwajowych i na 15 minut wstrzymały ruch. Były obecne w 2012 r. na proteście "Chleba zamiast igrzysk" - zainicjowanym przez pracownice żłobków, w ramach kampanii dot. podwyżek wynagrodzeń. Szły z banerem “Chcemy żłobków nie stadionów”. Lidka w 2017 r. w czasie strajku kobiet przyszła wraz z koleżankami ubrana na czarno do pracy, protestując pod hasłem "wszystkie jesteśmy u siebie". Na zdjęciu z 2019 r. wraz z innymi członkiniami Komisji IP przy poznańskich żłobkach protestowała z plakatem: "Miało być 400, jest 100. Nie prosimy o jałmużnę, żądamy godnych płac!". Mirkę widzimy też na zdjęciu z warszawskiej Manify, gdy trzyma baner: "Prezydenci miast do pieluch za 1500 zł".

OZZ Inicjatywa Pracownicza składa najszczersze kondolencje dla rodzin i najbliższych. Jesteśmy wdzięczni i wdzięczne, że nasze drogi się spotkały i mogliśmy działać razem w dobrym celu.

Pogrzeb Mirki odbędzie się 2 maja o 12:30 na Junikowie, a pogrzeb Lidki 5 maja o godz. 11:30 na poznańskim Górczynie.

W miesiącu marcu nasze organizacje związkowe w zakładach Cegielskiego i Poznańskim Zespole Żłobków podpisały – wraz z innymi związkami zawodowymi – porozumienia płacowe. Pracownicy zyskali od 400 do 600 zł brutto.

14 czerwca ubiegłego roku pracownice poznańskich żłobków zorganizowały pod Urzędem Miasta w Poznaniu pikietę domagając się wyższych płac. Podwyżek żądały też inne grupy zatrudnionych w jednostkach finansowanych z miejskiego budżetu. Protesty przyniosły skutek. Od tego czasu systematyczne naciski pracowników i związków zawodowych przyniosły dwie podwyżki w wysokości 300 zł (od września 2021) oraz 250 zł (od lipca 2022).

Poznański ratusz uległ naciskom pracowników oraz związków zawodowych i podpisał porozumienie dotyczące podwyżki w wysokości 300 zł brutto dla wszystkich zatrudnionych w instytucjach i placówkach finansowanych z budżetu miejskiego. Obowiązują od 1 września br. Wcześniej nie chciał o wzroście płac w ogóle rozmawiać, tłumacząc się trudną sytuacją finansową z powodu pandemii i polityki podatkowej rządu.

Pracownice żłobków od 10 lat pozostają najgorzej zarabiającymi spośród wszystkich 37 kategorii zatrudnionych w jednostkach finansowanych z budżetu miasta Poznania. Na poniedziałek 14 czerwca br. zaplanowały protest pod Urzędem Miasta Poznania.

„W tym kraju to kobieta pełni funkcję zabezpieczenia społecznego”. Publikujemy wywiad z opiekunkami z poznańskich żłobków o strajku kobiet.

W Poznaniu trwały rozmowy między związkami zawodowymi a władzami miasta w sprawie wzrostu płac. Wynagrodzenia pracowników i pracownic zakładów oraz instytucji finansowanych przez miasto są niskie. Znacząco odbiegają od średniej krajowej i dla Poznania. Dodajmy, że ponad 80% zatrudnionych to kobiety. Inicjatywa Pracownicza dla wyrównania tych dysproporcji wskazywała na konieczność dokonania podwyżek nawet na poziomie 1000 zł miesięcznie.

Na początku 2020 roku Inicjatywa Pracownicza i inne związki zawodowe skupiające pracowników i pracownice zatrudnione przez instytucje i zakłady finansowane z budżetu Poznania podpisały porozumienie z miastem w sprawie podwyżek płac na rok 2020. Pensje miały wzrosnąć od 1 września średnio o 300 zł brutto. W trosce o warunki bytowe pracowników i pracownic sfery budżetowej poznańska IP nie widzi podstaw, by zaplanowane na 2020 rok podwyżki nie miały zostać zrealizowane.

W Poznaniu w czerwcu br. odbyły się rozmowy płacowe między miastem, w imieniu którego występował wiceprezydent Jędrzej Solarski, oraz komisjami naszego związku z zakładów finansowanych z budżetu miejskiego.

Zważywszy na niskie (w relacji do średniej krajowej) wynagrodzenia w samorządowej sferze budżetowej, Inicjatywa Pracownicza od lat (od 2012 roku) domaga się znaczących podwyżek. Na czerwcowym spotkaniu sugerowano, że planowane przez rząd zmiany w systemie podatkowym mogą spowodować trudności budżetowe i wzrost płac nie będzie możliwy. Wobec tego, że w dniu negocjacji płacowych nie było wiadomo czego się spodziewać, postanowiono spotkać się we wrześniu. Tak się nie stało. Zamiast tego w piśmie miasta z 2 października skierowanym do dyrektorów instytucji i placówek w sprawie budżetu jednostek na 2020 roku, ogłoszono oszczędności i konieczność redukcji zatrudnienia. Powodem miała być polityka podatkowa pisowskiego rządu.

W odpowiedzi komisje Inicjatywy Pracowniczej (Komisja Międzyzakładowa przy Zespołach Żłobków, Komisja Międzyzakładowa przy Teatrze Ósmego Dnia, Komisja Zakładowa przy CK Zamek, Poznańska Komisja Międzyzakładowa), wystosowały stanowisko następującej treści:

13 października 2018 r. w Poznaniu odbyła się II edycja Socjalnego Kongresu Kobiet. Uczestniczyło w niej ponad 100 osób reprezentujących 20 organizacji pracowniczych, lokatorskich i kobiecych. Niemal 9 godzin dyskutowałyśmy o problemach, z którymi się spotykamy w naszych zakładach pracy i w naszych miastach. Podczas I edycji Kongresu, która odbyła się w marcu bieżącego roku, wypracowałyśmy 20 postulatów programowych dotyczących problematyki pracowniczej i lokatorskiej. 8 września zorganizowałyśmy debatę, na której lokatorki skonfrontowały swoje postulaty z kandydatami na prezydenta Warszawy. II Kongres w Poznaniu służył podsumowaniu naszych walk przed rozpoczęciem się nowej kadencji władz samorządowych.