8 marca, w Międzynarodowy Dzień Kobiet, sprawiamy sobie pracowniczy prezent — rozpoczynamy walkę o podwyżki!

Pracownice i pracownicy warszawskich instytucji kultury, m.in. Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Sinfonia Varsovia, Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, zrzeszeni w Ogólnopolskim Związku Zawodowym Inicjatywa Pracownicza oraz Zakładowa Organizacja Związkowa ZZ Polskich Artystów Muzyków Orkiestrowych, Związek Zawodowy Muzyków Orkiestrowych Grupy Dętej Orkiestry Sinfonia Varsovia, Związek Zawodowy Muzyków Sinfonii Varsovii, występują dzisiaj (8 marca 2024) z żądaniami do pracodawców.

Postulaty we wszystkich instytucjach są takie same: podwyższenie wynagrodzenia zasadniczego wszystkich pracowników i pracownic o 20 proc. od 1 kwietnia 2024 r. (z wyrównaniem od 1 stycznia 2024 r.) oraz coroczna waloryzacja wynagrodzeń (co najmniej o wskaźnik inflacji).

Na spór zbiorowy zdecydowały się instytucje, nad którymi nadzór sprawuje Biuro Kultury m.st. Warszawy, bo – mimo przedwyborczej obietnicy 20-procentowych podwyżek dla „budżetówki”, którą złożył Donald Tusk, lider Platformy Obywatelskiej posiadającej większość w Radzie Miasta Warszawy – dotychczas nie zapowiedziano w nich wzrostu płac. Choć informacje o takiej podwyżce otrzymały już te instytucje kultury, dla których organizatorem jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 

Domagamy się, aby w rokowaniach i mediacjach wzięli udział także osoby reprezentujące Biuro Kultury m.st. Warszawy. 

Wszystkie organizacje związkowe ustaliły wspólny termin rozpoczęcia strajku: 22 kwietnia 2024 roku!

W środę, 24 stycznia, FORA (Federacja Pracowników Regionu Argentyny) wzięła udział w strajku generalnym i masowym marszu, który odbył się w Buenos Aires. Jesteśmy wdzięczni za udział w różnych demonstracjach, które odbyły się również w różnych miastach na całym świecie (Berlin, Madryt, Barcelona, Walencja, Rzym, Nowy Jork). Poniżej publikujemy odezwę FORA:

24 stycznia my, pracownicy, zatrzymujemy się i wychodzimy na ulice w ramach strajku krajowego, pierwszego strajku od kilku lat w trudnej sytuacji z nieodwracalnymi szkodami, które pogarszają jakość naszego życia. Musi to być ruch walki pracowniczej, aby pokazać naszą siłę, odbiegający od wezwania biurokratycznych central związkowych, które przez długi czas nie miały kontaktu z rzeczywistą sytuacją pracowników.

Pakiet reform zaproponowanych przez nadzwyczajny dekret DNU ogłoszony 20 grudnia i ustawa zbiorcza pokazują politykę, jaką obecny rząd zamierza prowadzić, aby osiągnąć większą wolność rynku, z korzyścią dla kasty biznesowej, która zamierza poszerzyć swoje horyzonty i zyski kosztem intensyfikacji wyzysku pracowników i utraty naszej siły nabywczej. Zwiększenie ucisku i represji wobec tych, którzy pracują i organizują się w obronie tego, co my — klasa pracująca — wspieraliśmy w ostatnim czasie. Państwo jako instrument władzy nie istnieje po to, by przyznawać prawa socjalne wyzyskiwanym. Dlatego też obrona praw socjalnych w zakresie dobrobytu ekonomicznego, politycznego i kulturowego leży wyłącznie w rękach wyzyskiwanych, pracowników, a naszą areną walki w obronie i powstrzymaniu tego, co chcą nam narzucić, są ulice, miejsca pracy i ich organizacja.

Państwo niczego nie daje, klasa pracująca zdobywa swoje prawa, walcząc razem i stawiając opór. Walka o te prawa jest ćwiczeniem mającym na celu osiągnięcie emancypacji z tej rzeczywistości gospodarczej. Javier Milei, obecny prezydent jest przykładem najbardziej groteskowego i burżuazyjnego pragnienia urzeczywistnienia państwa policyjnego z pałkami i bronią. W rzeczywistości nigdy nie doszło do zmiany paradygmatu między poprzednimi rządami a obecnym, co doprowadziło nas do społeczeństwa o bardzo wysokim odsetku ubóstwa. Rząd zamierza kryminalizować protesty, aby zminimalizować opór w procesie dyscyplinowania społeczeństwa. Jest to moment, w którym pilnie potrzebujemy odbudować organizacje pracownicze, w których będziemy mogli podejmować decyzje o walce z całym narzuconym złem i przeprowadzić transformację w kierunku nowych rozwiązań, które określą bardziej sprawiedliwe życie. Prosimy o rozpowszechnianie w sieciach z hasłem „nie dla DNU i antypracowniczych ustaw w Argentynie” oraz hasłem wzywającym do międzynarodowej solidarności, wraz z hashtagiem #ABAJOELDNU, #ABAJOLEYOMNIBUS, #QUESEVAYANTODXS.

Bardziej szczegółowe informacje na temat dekretu o stanie wyjątkowym i ustawy zbiorczej są dostępne w naszej gazecie „Organizacion Obrera” https://organizacion-obrera.fora.com.ar/. 

Bylibyśmy wdzięczni, gdybyście mogli przesłać nam zdjęcia lub linki do publikacji na nasz adres e-mail, abyśmy mogli je powielić, aby tutejsi towarzysze wiedzieli, że solidarność została zamanifestowana w anarcho-syndykalistycznym świecie. Wszystko to zostanie bardzo dobrze przyjęte przez tutejszych towarzyszy.

ROBOTNICY, WYJDŹCIE NA ULICE! ŻADNEGO DNU, ŻADNYCH ANTYPRACOWNICZYCH PRAW! STRAJK GENERALNY, DOPÓKI NIE ZNIKNIE KAŻDA Z NICH!

14 grudnia 2023 r., Poznań

LIST OTWARTY

DO MINISTRA NAUKI I SZKOLNICTWA WYŻSZEGO

My, niżej podpisane studentki, studenci, pracownice i pracownicy Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza oraz innych uczelni w Poznaniu i w Polsce wspierający okupację Domu Studenckiego Jowita, zwracamy się z następującymi postulatami:

1. Jowita ma znowu służyć studentom i studentkom jako tani, publiczny akademik. 

Ponadto:
Żądamy zadeklarowania planu zapewnienia miejsc w akademiku dla co najmniej 10% osób studiujących na każdej uczelni publicznej w Polsce. Ten odsetek winien jest rosnąć z biegiem czasu. Czynsze w akademikach powinny być obniżane i utrzymywane na najniższym możliwym poziomie. Istniejące akademiki powinny być remontowane i unowocześniane, a ich zasób powiększany. Powyższe żądania muszą być realizowane przez finansowanie celowe z Ministerstwa (np. dedykowany fundusz).

2. Żądamy zapewnienia wszystkim członkom społeczności każdej publicznej uczelni w Polsce dostęp do tanich, publicznych stołówek oraz pokojów socjalnych wyposażonych w sprzęt AGD niezbędny do podgrzania posiłków (np. dedykowany fundusz).

3. Żądany radykalnego podwyższenia kwot oraz progu przyznawania stypendium socjalnego i powiązania ich z waloryzowaną kwotą (np. wynagrodzeniem minimalnym lub stawką odtworzeniową).

4. Żądamy, by przedstawiono projekt zmiany ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce ze szczególnym naciskiem na art. 106. [Akcje protestacyjne i strajki w uczelni] umożliwiający studentom i studentkom zrzeszonym w związkach zawodowych podjęcie strajku w razie naruszenia interesów lub praw studentów i studentek. Żądamy konsultacji tego projektu ze wspierającym działania okupujących Ogólnopolskim Związkiem Zawodowym „Inicjatywa Pracownicza”.

5. Żądamy zachowania przestrzeni sal konferencyjnych w DS „Jowita” jako oddolnego centrum społeczno-kulturowego. Na terenie okupowanych sal konferencyjnych odbywają się wykłady, szkolenia, warsztaty, dyskusje oraz wydarzenia kulturowe. Obecnie miejsce to pełni funkcję aktywizowania społeczności studenckiej i utrata tej przestrzeni jest działaniem na szkodę uniwersytetu. Dzięki tej przestrzeni studenci i studentki mają szanse na realny udział w życiu uniwersyteckim. Wobec tego domagamy się, aby władze UAM wyznaczyły część budżetu uniwersyteckiego, który byłby przeznaczony na rozwój tego miejsca, którym zarządzałby demokratycznie wybrany komitet studentów i studentek zrzeszonych w związkach zawodowych. 

Dodatkowo domagamy się pisemnej gwarancji, że po ewentualnym opuszczeniu budynku żadnej z osób nie spotkają konsekwencje prawne w związku z udziałem w okupacji.

Żądamy pisemnej odpowiedzi na list otwarty do 17 grudnia 2023 r. 

Podpisano,

okupujący DS „Jowita” i wspierający protest społeczności studenckiej

W odpowiedzi na apel palestyńskich związków zawodowych, 10 listopada na różnych kontynentach miały miejsce się demonstracje i strajki przeciwko wysyłaniu broni do Izraela. W Kent w Anglii blokada zatrzymała produkcję fabryki broni zaopatrującej izraelską armię. Równocześnie pracownicy portowi w Oakland, Seattle, Barcelonie i Sydney zorganizowali własne akcje. W porcie w Genui we Włoszech pracownicy zorganizowali blokadę bram portowych, której towarzyszyła demonstracja przeciwko wojnie i działaniu wojskowej logistyki. Poniżej przedstawiamy rozmowę z José z CALP (Autonomicznego Kolektywu Pracowników Portowych), który zorganizował demonstrację w Genui.

Wybuch wojny w Ukrainie i restrykcyjne prawo nie powstrzymały rosyjskich pracowników i pracownic przed strajkami. W 2022 roku było ich znacząco więcej niż rok wcześniej. Głównie żądali (i żądają nadal) podwyżek i wypłat zaległych wygrodzeń.

Związek zawodowy Inicjatywa Pracownicza, który dziś reprezentuje ponad tysiąc osób zatrudnionych przez Amazon w Polsce, wszedł w formalny spór zbiorowy w lipcu 2022 r. Związek postulował wzrost wynagrodzeń o 6 zł do godziny pracy. Wcześniejsza petycja podpisana przez 2777 osób nie doprowadziła do oczekiwanych podwyżek. Dzień przed negocjacjami w sierpniu, Amazon podniósł płace o 1,50 zł. Wywołało to niezadowolenie wśród załogi. Rokowania i wrześniowe mediacje z udziałem mediatora zakończyły się jednak fiaskiem.

Działając zgodnie z ustawą rozwiązywaniu sporów zbiorowych, Inicjatywa Pracownicza przystąpiła do referendum strajkowego. Od października do grudnia 2022 r. związkowcy zbierali bez przeszkód głosy w sześciu magazynach. Głosowało tysiące osób. Na początku 2023 r. Amazon ograniczył związkowcom dostęp do kolejnych magazynów, nie wyrażając zgody na referendum na kantynach. Związkowcy nie mogli wejść do zakładów pracy. Inicjatywa Pracownicza stanowczo oceniła to za niezgodne z prawem utrudnianie sporu zbiorowego i zorganizowała protesty przed magazynami. Posłowie złożyli zawiadomienia do prokuratury dot. podejrzenia popełnienia przestępstwa. W kwietniu 2023 r. Prokuratura w Świebodzinie zdecydowała się wszcząć śledztwo. Podsumowujemy wyniki głosowania oraz działania, które podejmował nasz związek w tym czasie.

Kierowcy ciężarówek strajkują od 20 marca w strefie serwisowej Gräfenhausen West, na autostradzie A5 koło Darmstadtu (Niemcy). Jeżdżą oni dla polskiej firmy transportowej AGMAZ & LUK MAZ. Od dłuższego czasu upominają się o zaległe pensje. Większość kierowców pochodzi z Gruzji i Uzbekistanu. Od dwóch miesięcy nie dostali żadnych wynagrodzeń. Dotychczasowe próby negocjacji z firmą AGMAZ & LUK MAZ skończyły się niepowodzeniem.

Kot? Żbik? A może jeszcze coś innego? Czym właściwie jest zwierzak wpisany w logo naszego związku zawodowego? Żeby to wyjaśnić, będziemy musieli cofnąć się o ponad 100 lat, czyli na długo zanim w ogóle ktoś pomyślał o założeniu Inicjatywy Pracowniczej.

Zgromadzone w Barcelonie w dniach 1 i 2 kwietnia 2023 r. organizacje związkowe z kilku krajów europejskich: CGT, Co.Bas, IAC, CATAC-CTS (Katalonia), CUB, Fronte di Lotta Non Austerity, UNICOBAS, COBAS Sardegna (Włochy), TIE (Niemcy), SUD Vaud, SYNDIBASA (Szwajcaria), STASA (Portugalia), OZZ Inicjatywa Pracownicza (Polska) i Union Syndicale Solidaires (Francja), wyrażają uznanie dla walki prowadzonej od prawie trzech miesięcy przez pracujących mężczyzn oraz kobiety we Francji przeciwko reformie emerytalnej.

L’union Syndicale Solidaries jest jednym z ośmiu związków zawodowych tworzących Komitet Międzyzwiązkowy, który organizuje bieżące strajki przeciwko reformie emerytalnej we Francji. W dniu 28 marca odbył się dziesiąty ogólnokrajowy strajk, w którym według szacunków związków zawodowych uczestniczyło 3,5 miliona osób. Kolejna wielka mobilizacja planowana jest na 6 kwietnia. W międzyczasie Komitet Międzyzwiązkowy spotka się z premier rządu Elisabeth Borne. Poniżej publikujemy tłumaczenie wywiadu z Cybèle David, sekretarz krajową L’union Syndicale Solidaries, w którym komentuje bieżące wydarzenia we Francji.

Zwycięstwo Amazon Labour Union (ALU) w głosowaniu, w którym pracownicy zadecydowali o tym, że w magazynie Amazon JFK8 w Nowym Jorku powstanie związek zawodowy to wielki sukces ruchu związkowego działającego w globalnej sieci Amazon. Po raz pierwszy pracownicy na najważniejszym dla Amazona rynku – w Stanach Zjednoczonych – uzyskali prawnie zagwarantowaną możliwość negocjowania z zarządem warunków pracy. Relacje prasowe na ten temat pomijały jednak, że nie była to ani pierwsza, ani nawet pierwsza udana próba uzwiązkowienia Amazona w USA. Inne związki zawodowe – które, co należy podkreślić, nie są prawnie uznane w rozumieniu amerykańskiego prawa, ponieważ z powodów strategicznych nie organizowały wyborów związkowych – zdołały w ostatnim czasie wprowadzić zmiany i poprawić warunki pracy w kilku magazynach.

Kilkadziesiąt osób reprezentujących organizacje związkowe z 6 państw wzięło udział w konferencji „Nie chcemy być tylko tanią siła roboczą w Europie”, która odbyła się we wtorek 27 września w Warszawie.

We wtorek 27 września, w Warszawie odbędzie się konferencja "Nie chcemy być tylko tanią siłą roboczą w Europie! Niepodległy świat pracy w Ukrainie i Polsce jako fundament sprawiedliwej społecznie UE". Spotkanie odbędzie się w godzinach 16:00-20:00 w sali nr 228 (II piętro) w Domu Pod Orłami (ul. Jasna 1). Poniżej publikujemy szczegółowy opis oraz program wydarzenia.

[Wydarzenie na Facebooku]

W pierwszy weekend sierpnia br., na poznańskim squacie Rozbrat odbyła się trzecia edycja zjazdu „Młodzież w ruchu pracowniczym”. Spotkanie struktur związku zrzeszających osoby młode osoby było okazją do integracji, wymiany doświadczeń, edukacji oraz dyskusji nad strategiami działania.

10 października 2012 r. przez ulice Chicago przeszedł 35-o tysięczny marsz strajkujących nauczycielek, nauczycieli i wspierających ich rodziców. Była to największa demonstracja w stolicy stanu Ilinois od zakończenia II Wojny Światowej i początek pierwszego od 25 lat strajku w miejskiej edukacji. Po upływie tygodnia, strajkującym udało się zmusić ratusz do zawarcia nowego układu zbiorowego gwarantującego zachowanie podstawowych praw pracowniczych. Zwycięstwo to powszechnie uznawane jest za punkt zwrotny we współczesnej historii ruchu związkowego w USA oraz przykład umiejętnego połączenia walki pracowniczej z walką o jakość usług publicznych.