Nie pierwszy raz okazuje się, że osobowości „władnych” i „podwładnych” nie tylko nie oscylują wokół tych samych typów znaczeń słownych (i prawnych), lecz także nie mówią tym samym językiem. Jeśli ktoś postanowił sobie, iż wszędzie widzi białe (nawiązując symbolicznie do szpitalnej „stylistyki”), trudno przekonać go, że wtapia się raczej w tło rodem z PRL-owskiejczarnej komedii.

„W naszych kieszeniach kryzysy są cały czas“  - w taki sposób swoją sytuację opisuje jedna ze związkowczyń Ogólnopolskiego Związku Zawodowego „Inicjatywa Pracownicza” z fabryki Greenkett – „Nasze wynagrodzenia właściwie cały czas schodzą w dół, bo kiedy krajowa płaca minimalna ma wzrosnąć, maleje nam premia. Teraz zarabiamy 1200 zł na rękę”.

Robotnicy egipscy przyłączają się do rewolucji” – mogliśmy przeczytać w dzień przed rezygnacją eks-prezydenta Hosniego Mubaraka w nagłówku należącego do rządu dziennika Al-Ahram. Dziesiątki tysięcy robotników – w sektorze tekstylnym, przemyśle wojskowym, transporcie, przemyśle naftowym, cementowniach, hutach żelaza i stali, szpitalach, na uniwersytetach, w telekomunikacji i obsłudze Kanału Sueskiego – uczesniczyło w strajkach i protestach już trzy dni przed odejściem Mubaraka.

Na kanwie ostatnich wydarzeń w Egipcie warto się pokusić o kilka słów komentarza do dzisiejszej sytuacji społeczno-politycznej na świecie. Widać bowiem wyraźnie, że pomimo zaklęć elit rządzących, skutki globalnego załamania gospodarczego są rozleglejsze niż nas próbowano do tej pory przekonywać. Nie ulega wątpliwości, że okres od jesieni 2008 będzie postrzegany, jako przypływ fali niepokojów społeczno-politycznych na całym świecie.

Achour Idir jest organizatorem niezależnego algierskiego związku zawodowego Conseil des Lycées d'Algérie (CLA, Rada Algierskich Szkół Średnich), ma 30 lat i mieszka w Algierii. W kraju naznaczonym rządami jednopartyjnymi utrzymanie niezależności nie jest łatwe. Wywiad został przeprowadzony w 2009 r.